อบรมสี่ผู้
อยู่ดีๆก็เอาขาไปแหย่คุกเล่น
การทำงานบนที่สูง
เหะหะก็ให่คนงานใส่ฮาร์นเนส เหะหะก็ส่งคนไปอบรมการทำงานที่สูง เรื่องสำคัญๆกลับมองข้ามและละเลยไปเสียทั้งหมด คนออกใบอนุญาตทำงานบนที่สูงก็หลับหูหลับตาเซ็นต์ไปเรื่อย อ้างว่างานเร่ง มีอะไรก็ใช้ๆไปก่อน
ต้องปลอดภัยขนาดไหน
นี่มันไซท์ก่อสร้างนะเว้ยเฮ้ย ไม่ใช่โรงแรมห้าดาว จะให้มันปลอดภัยขนาดไหน ต้องให้ปูพรมแดงให้เลยไหม นี่เป็นข้อโต้เถียงจากท่านผู้บริหารบริษัทแห่งหนึ่ง ที่โกรธมากเมื่อ เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยได้หยุดการทำงานกลางคัน
เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย
เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย หรือ จป. เป็นอีกหนึ่งหน้าที่ซึ่งคนส่วนใหญ่ เข้าใจว่า เป็น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย หรือ รปภ. ไม่ใช่แต่ก็ใกล้เคียง บางแห่ง ก็จัดให้ จป. เป็นหัวหน้า รปภ. บางแห่ง จป. ก็เป็นลูกน้องในสังกัด ที่มีหัวหน้า รปภ. เป็นผู้จัดการ แล้วแต่ว่า องค์กร ให้ความสำคัญกับเรื่องอะไรมาก่อน
ความเหมือนก็คือ ทั้งสองหน้าที่ ทำงานเพื่อป้องกัน อุบัติภัย และอุบัติเหตุ ความต่างก็คือ รปภ. ป้องกันเหตุที่เกิดจากการคาดคิด วางแผนไว้ล่วงหน้าและต้องการให้เกิด เช่น การโจรกรรม การลักขโมย การทำร้ายร่างการ วางเพลิง ทำลายทรัพย์สิน เหตุเหล่านี้มีคนต้องการให้มันเกิดและหวังผล ส่วนพวก จป. มีหน้าที่ป้องกัน เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ไม่พึงประสงค์ และไม่มีการวางแผนไว้ล่วงหน้า เช่น อุบัติเหตุจากเครื่องจักร ไฟฟ้าดูด ไฟไหม้ สารเคมีหก รั่วไหล แก็สรั่ว ระเบิด เรื่อยไปจนถึงการเกิดเจ็บป่วย จากสารเคมี จากเสียงดัง ไปจนโรคจากการทำงานมากมาย
ดังนั้น ใครจะเป็นหัวหน้าใครก็แล้วแต่ว่า หัวหน้าของพวกเขา ใครใหญ่กว่ากัน
ความต่างอีกประการหนึ่งก็น่าจะเป็นเรื่อง คุณสมบัติ ความรู้ ความสามารถ ที่อาจจะไม่เหมือนกัน เช่น จะให้ จป.ไปไล่จับขโมย มีทักษะการต่อสู้แบบกังฟู เชิงแม่ไม้มวยไทย ก็คงไม่ค่อยถนัด เพราะไม่ได้เรียนมา ส่วนจะให้ รปภ. มีความรู้แตกฉาน เรื่องวิชาการอาชีวอนามัย พิษวิทยา ก็คงไม่ได้ นอกจากพวกเขาจะไปเรียนมา หรือเคยเป็น จป.แล้วถูกมอบหมายให้มาเป็น รปภ.แทน แบบนี้ก็ว่าไปอย่าง
การสูญเสียการได้ยินเนื่องจากสารเคมี
ใครจะไปนึกว่าการสูญเสียการได้ยินในกลุ่มคนงานไม่ได้เกิดจากเสียงที่ดังเกินมาตรฐานเท่านั้น สารเคมีหลายตัวก่อให้เกิดการสูญเสียการได้ยินด้วย สารกลุ่มนี้เรียกว่า Ototoxic Chemical คนงานในโรงงานหลากหลายประเภทล้วนเสี่ยงหูตึงจากสารเคมี
กฏหมายป้องกันอัคคีภัย
ไฟไหม้ในสถานประกอบกิจการ ก็คงไม่มีเหตุไหนจะได้รับการจดจำเท่า ไฟไหม้โรงงานตุ๊กตาเคเดอร์ ที่จังหวัดนครปฐม เหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของการตื่นเต้นหลายๆเรื่อง
การจัดการสารเคมีหกรั่วไหล
การจัดการกับสารเคมีหกรั่วไหล นี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ฉุกละหุกเร้าใจกันได้ทุกคราที่มีเหตุ เพราะว่าประเทศไทยไม่มีข้อกำหนดที่ชัดเจนเป็นเรื่องเป็นราวว่า การระงับเหตุสารเคมีหกรั่วไหลมีระดับ First Responder และระดับ Technical ส่วนระดับที่เป็น Disaster หรือรั่วกันแบบใหญ่โตมโหระทึกชนิดที่ต้องอพยพคนเป็นหมู่บ้าน ต้องห่อต้องเก็บกันเกลื่อนกล่นนั้น ก็เห็นฉุกละหุกกันพอสมควร ประเทศเราถนัดลงแขก แบบว่าใครทำอะไรได้ก็ช่วยๆกันคนละไม้ละมือ ส่วนเครื่องไม้เครื่องมือก็ แบบว่า มีอะไรก็ใส่ๆกันไปเถอะ
ข้อบังคับและขั้นตอนการทำงานบนที่สูง
ถึกและทนสุดในหล้าไม่มีใครเกินคนไทย เหตุผล ชาติอื่นเขาให้ตกจากที่สูงในระยะ ไม่เกิน 1.8 เมตร เขาจัดว่าเป็นการตกจากที่สูง แต่คนไทย เขาให้เราตกได้ 2 เมตรขึ้นไปจึงจะเรียกว่าตกจากที่สูง ก็ประมาณ หกฟุตครึ่ง