เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย
เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย หรือ จป. เป็นอีกหนึ่งหน้าที่ซึ่งคนส่วนใหญ่ เข้าใจว่า เป็น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย หรือ รปภ. ไม่ใช่แต่ก็ใกล้เคียง บางแห่ง ก็จัดให้ จป. เป็นหัวหน้า รปภ. บางแห่ง จป. ก็เป็นลูกน้องในสังกัด ที่มีหัวหน้า รปภ. เป็นผู้จัดการ แล้วแต่ว่า องค์กร ให้ความสำคัญกับเรื่องอะไรมาก่อน
ความเหมือนก็คือ ทั้งสองหน้าที่ ทำงานเพื่อป้องกัน อุบัติภัย และอุบัติเหตุ ความต่างก็คือ รปภ. ป้องกันเหตุที่เกิดจากการคาดคิด วางแผนไว้ล่วงหน้าและต้องการให้เกิด เช่น การโจรกรรม การลักขโมย การทำร้ายร่างการ วางเพลิง ทำลายทรัพย์สิน เหตุเหล่านี้มีคนต้องการให้มันเกิดและหวังผล ส่วนพวก จป. มีหน้าที่ป้องกัน เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ไม่พึงประสงค์ และไม่มีการวางแผนไว้ล่วงหน้า เช่น อุบัติเหตุจากเครื่องจักร ไฟฟ้าดูด ไฟไหม้ สารเคมีหก รั่วไหล แก็สรั่ว ระเบิด เรื่อยไปจนถึงการเกิดเจ็บป่วย จากสารเคมี จากเสียงดัง ไปจนโรคจากการทำงานมากมาย
ดังนั้น ใครจะเป็นหัวหน้าใครก็แล้วแต่ว่า หัวหน้าของพวกเขา ใครใหญ่กว่ากัน
ความต่างอีกประการหนึ่งก็น่าจะเป็นเรื่อง คุณสมบัติ ความรู้ ความสามารถ ที่อาจจะไม่เหมือนกัน เช่น จะให้ จป.ไปไล่จับขโมย มีทักษะการต่อสู้แบบกังฟู เชิงแม่ไม้มวยไทย ก็คงไม่ค่อยถนัด เพราะไม่ได้เรียนมา ส่วนจะให้ รปภ. มีความรู้แตกฉาน เรื่องวิชาการอาชีวอนามัย พิษวิทยา ก็คงไม่ได้ นอกจากพวกเขาจะไปเรียนมา หรือเคยเป็น จป.แล้วถูกมอบหมายให้มาเป็น รปภ.แทน แบบนี้ก็ว่าไปอย่าง
จ่อว่าจะจับ VS ปรับโดยไม่ต้องจ่อ
ผมพูดถึงแง่มุมกฏหมายความปลอดภัยอยู่บ่อยๆ และมักจะหยิบยกการบังคับใช้กฏหมายความปลอดภัยมาเปรียบเทียบกันระหว่าง OSHA ของอเมริกา และ โอชา ของไทยแลนด์ (แต่น แต้น) ว่าเขามีลีลาในการลงดาบอย่างไร ก็ต้องบอกว่า ของ โอชา ไท้แลน เวลาจะลงดาบ ก็จะต้องฟ้อนไปรอบๆ มีดาบเล่มเบ้อเริ่มในมือ อย่างดาบในมาตรา 53 สามารถลงดาบนายจ้างที่ไม่ทำตามมาตรฐานที่กำหนดไว้ในกฏกระทรวง […]
อบรมทำงานบนที่สูง
เครดิตภาพประกอบ การฝึกอบรมด้านความปลอดภัยที่ระทึกใจผู้เข้ารับการอบรมสุดสุด ที่ครูฝึกได้โชว์พราวด์ แสดงสตั้นท์โชว์เรียกเสียงฮือฮากรีดกร๊าด ก็มีหลายหลักสูตรทีเดียว แต่ละอย่างก็เสียวไปคนละแบบ อย่างอบรมความปลอดภัยการทำงานบนที่สูงนี่ก็ เน้น ให้ผู้เข้าอบรมใส่ Full Body Harness แล้วให้ได้มีโอกาสไปห้อยต่องแต่ง แล้วฝึกใช้ Rope Grab ใช้อุปกรณ์ในการหย่อนตัวลงมาให้ถึงพื้น […]
เรื่องของ สี่ผู้
ที่อับอากาศ เป็นมฤตยูที่คร่าชีวิตของคนงานเป็นอันดับต้นๆ พอๆกับการตกจากที่สูงและการถูกไฟดูด ไฟช๊อต ต่างกันนิดก็ตรงที่ว่า ที่อับอากาศมักจะตายคราวละหลายๆคน ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น มันเป็นความเข้าใจผิดๆว่า เวลาเข้าที่อับอากาศ ต้องเข้าไปคราวละหลายๆคน เผื่อว่าเวลาเป็นอะไรจะได้ช่วยกันออกมาได้ อันตรายในที่อับอากาศมีสองลักษณะ คือ บรรยากาศอันตราย เช่นขาดออกซิเจน มีก๊าซพิษ ก๊าซไวไฟ กับอีกแบบคือ […]
เจ้าที่แรง
เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลายที่หลายแห่ง ที่ผมหาคำอธิบายไม่ได้ว่าทำไมถึงเกิดเหตุเพทภัยไม่หยุดหย่อน นอกจากจะต้องหันไปพึ่งความเชื่อเก่าๆว่า เจ้าที่แรง เหตุการณ์แรก ที่ยังฝังใจและสยองไม่หาย เกิดขึ้นเมื่อครั้งที่ผมต้องไปทำงานที่อู่ซ่อมเรือแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี เรื่องเกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ผมพยายามเขียนให้ได้อรรถรสเหมือนกำลังฟัง แถวนี้ผีดุ ผมชอบรายการนี้มาก ฟังเพลินๆ ดึกๆ ผลอยหลับไป ตื่นมาอีกที ปวดฉี่ ก็เริ่มหลอนไม่กล้าออกไปเพราะกลัวผี ระหว่างที่กำลังจะไปประชุมที่อีเนอร์ยี่ (ควรจะอ่านว่า […]
เมื่อ AI ต้องอ่านภาษาไทย
ตอนเด็กๆ เวลาร้องเพลงหน้าเสาธง จะมีอยู่ท่อนหนึ่งที่เราจะต้องตะเบ็งสุดเสียง ตัวตรงแหนว มือทาบข้างลำตัว “สะหละอะเหลือดทูกหยาดเป็นชาดผี” การเรียนภาษาไทยสำหรับเด็กไทยที่ลืมตาตื่นก็ได้ยินภาษาไทย พูดไทย เพลงไทย ฝันยังเป็นภาษาไทย ก็ไม่ได้ยากอะไร เพราะอาศัยเลียนเสียงเอา พอโดขึ้นมา ก.เอ๋ย ก ไก่ ก็เริ่มเป๋ เพราะหลักการหลักเกณฑ์ภาษาไทยมันยุบยับ ข้อละเว้นมากมาย และความที่ภาษาไทยเป็นภาษาที่ผันเสียงได้มากมาย […]
ราคาของความปลอดภัย
ทุกเหตุการณ์ที่นำไปสู่วินาศภัย เกิดการบาดเจ็บล้มตายในอุตสาหกรรม ไม่มีครั้งใดเลยที่ไม่ได้เกิดจากความบกพร่องของการบริหารจัดการ ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์แก็สพิษรั่วที่เมืองโบพาล เหตุการณ์ระเบิดที่แท่นขุดเจาะน้ำมันไปเปอร์อัลฟา เหตุการณ์ระเบิดที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่เชอร์โนบิล หรือ เหตุการณ์ไฟไหม้ที่โรงงานตุ๊กตาเคเดอร์ ที่สถานที่แห่งนั้นกลายเป็นหมู่บ้านจัดสรรกลางกรุง
ติดคุกเพราะชำนาญการ
พระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554 มีข้อกำหนดมากมายหลายมาตรา รับกันมาเป็นทอดๆ ไล่ไปตั้งแต่มาตรา 4 ที่เขียนนิยามของคำว่า ความปลอดภัยเอาไว้ชัดเจน จนไม่จำเป็นต้องมาเถียงกัน อะไรที่มันเป็นสภาพหรือการกระทำที่จะก่อให้เกิดอันตรายทางร่างกายและหรือจิตใจ มันก็ไม่ปลอดภัยทั้งนั้น ต่อมาก็สำทับด้วยมาตรา 6 หน้าที่นายจ้างและลูกจ้าง ทำให้สถานประกอบกิจการปลอดภัย นายจ้างหัวหมออาจจะตั้งคำถามว่า ทำยังไงให้ปลอดภัย […]
ประวัติศาสตร์เซฟตี้
Abraham Maslow พูดถึงเซฟตี้ไว้เมื่อปี 1943 ว่าลำดับขั้นของความต้องการของคนนั้นมีอยู่เป็นลำดับๆ เริ่มตั้งแต่ความต้องการพื้นฐาน อย่างอาหาร อากาศ ที่อยู่อาศัยพักพิง เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม การสืบพันธุ์ การพักผ่อนหลับนอน เรียกง่ายๆว่า ท้องอิ่มนอนหลับแค่นี้ก็หรูแล้ว ลำดับถัดขึ้นไปอีกนิดก็ เซฟตี้ ก็จะเริ่มถูกระลึกถึง ความปลอดภัยในครอบครัว ความมั่นคงในงาน ความมั่นคงในฐานะทางการเงิน […]